گاهنبار

گاهنبار گاهنبار. [ هَِم ْ ] (اِ) گاهنبار و گاه باره هر دو دارای یک معنی است و آن شش روزی است که خدای تعالی عالم را در آن آفرید و در کتاب زند از زردشت نقل میکنند که حق سبحانه و تعالی عالم را در ششگاه آفرید و اول هر گاهی نامی دارد و در اول هر گاهی جشنی سازند.(لغت نامه ی دهخدا )

اینجا تنها نوشته های خودم است و گاه جملات و اشعاری از بزرگان. همراهی در نوشتن ندارم.
استفاده از نوشته هایم بدون نام بردن خلاف اخلاق است.

این موهای من است
که وحشی شده در باد!
نه دستان مرطوب تو
چیزی نمانده تا اثیری شوم!
اقیانوسها صدایم می زنند
و من عازم سفرم!
هزار و یکشب را بردار
و با لبهایم از خاطره ای ازلی بخوان
من به وقوع افسانه ی پریان نزدیکم
و فلسهای تنم
بوی شدن می دهد
چیزی نمانده تا اثیری شوم
×××××
زنده ام
اینجا
ایستاده
میان بادهایی که بی امان
می وزند